Deklaracja "Miejsce osób uzależnionych w Kościołach ewangelikalnych" (Morąg 1999 r.)
My, Pastorzy i przedstawiciele Kościołów i organizacji chrześcijańskich, prowadzący lub rozpoczynający pracę wśród ludzi uzależnionych od alkoholu, zebrani w Morągu w dniach 30 września - 2 października 1999r. na ogólnopolskiej Konferencji "Miejsce osób uzależnionych w kościołach ewangelikalnych", uzgodniliśmy następujące stanowisko wobec problemu uzależnień w Polsce:
I. UZALEŻNIONY I OSOBA POMAGAJĄCA
1. Podkreślamy prawdę, że ludzie uzależnieni są osobami stworzonymi na obraz i podobieństwo Boga i są przez Niego kochani.
2. Opowiadamy się za programami resocjalizacyjnymi, które prowadzą do życia całkowicie wolnego od uzależnień. 3. Uważamy, że programy, których głównym kierunkiem jest tylko zminimalizowanie szkód i propagowanie bezpiecznego zażywania substancji uzależniających, prowadzą do kompromisu, są więc przeciwko godności osobistej i wolności człowieka.
4. Wskazujemy na Boga jako ostateczne źródło wszelkiej mocy, miłości i wytrwałości w naszej pracy. Szukając jak najbardziej profesjonalnego poziomu usług, jednocześnie wierzymy, że Bóg jest źródłem prawdziwej nadziei, dlatego naszym najwyższym celem jest poznanie Syna Bożego, Jezusa Chrystusa i czynienie ludzi Jego uczniami.
5. Kładziemy nacisk na ciągłą potrzebę podnoszenia kwalifikacji w tej pracy, a co za tym idzie, deklarujemy coraz wyższy poziom świadczonych usług poprzez ciągły osobowy, profesjonalny i duchowy rozwój pracowników.
2. Opowiadamy się za programami resocjalizacyjnymi, które prowadzą do życia całkowicie wolnego od uzależnień. 3. Uważamy, że programy, których głównym kierunkiem jest tylko zminimalizowanie szkód i propagowanie bezpiecznego zażywania substancji uzależniających, prowadzą do kompromisu, są więc przeciwko godności osobistej i wolności człowieka.
4. Wskazujemy na Boga jako ostateczne źródło wszelkiej mocy, miłości i wytrwałości w naszej pracy. Szukając jak najbardziej profesjonalnego poziomu usług, jednocześnie wierzymy, że Bóg jest źródłem prawdziwej nadziei, dlatego naszym najwyższym celem jest poznanie Syna Bożego, Jezusa Chrystusa i czynienie ludzi Jego uczniami.
5. Kładziemy nacisk na ciągłą potrzebę podnoszenia kwalifikacji w tej pracy, a co za tym idzie, deklarujemy coraz wyższy poziom świadczonych usług poprzez ciągły osobowy, profesjonalny i duchowy rozwój pracowników.
II. KOŚCIÓŁ I SPOŁECZEŃSTWO
1. Jesteśmy wdzięczni chrześcijanom za pracę wśród uzależnionych. Co więcej, zachęcamy kościoły i wspólnoty, aby udostępniały swoje środki i mobilizujemy je do udziału w rozwiązywaniu tego problemu.
2. Uważamy, że wzrost spożycia substancji uzależniających jest między innymi wynikiem materialistycznego i konsumpcyjnego stylu życia opartego na poglądzie o chemicznym i technologicznym sposobie rozwiązywaniu ludzkich problemów. Skutkiem tego ciągła ulga i samozadowolenie stały się napędzającą siłą życie człowieka. Jesteśmy przeciwni tym wartościom! Mają bowiem one charakter bardziej zawężający niż rozszerzający ludzką świadomość i doświadczenie.
3. Wspieramy działania, które pomagają w ograniczeniu niebezpieczeństwa spożywania i nadużywania substancji uzależniających. Promujemy wolny od alkoholu i innych uzależnień styl życia i relacji. Szczególnie wspieramy działania prowadzące do zaspokojenia wewnętrznej pustki człowieka. Wspieramy wszelką działalność zmierzającą do podtrzymywania więzi rodzinnych, gdyż rodzinę uważamy za kluczową część zdrowego społeczeństwa. Dzieci powinny słyszeć naukę o zapobieganiu uzależnieniom już od najwcześniejszych lat.
4. Popieramy wszelkie legalne wysiłki podejmowane w celu przywracania sprawiedliwości i likwidowania kryminalnych, politycznych i handlowych grup, które czerpią zyski ze wzrastającego nadużywania wszelkich substancji szkodliwych, włączając w to alkohol i nikotynę. Stwierdzamy, że surowe karanie osób uzależnionych nie jest odpowiedzią. akcentujemy zatem leczenie i rehabilitację osób wchodzących w konflikt z prawem przez sądy i struktury socjalne naszego kraju.
5. Sprzeciwiamy się legalizacji wszelkiej procedury prawnej, która opowiada się za tym, ze nadużywanie substancji szkodliwych może być fizycznie, psychicznie i społecznie aprobowane.
2. Uważamy, że wzrost spożycia substancji uzależniających jest między innymi wynikiem materialistycznego i konsumpcyjnego stylu życia opartego na poglądzie o chemicznym i technologicznym sposobie rozwiązywaniu ludzkich problemów. Skutkiem tego ciągła ulga i samozadowolenie stały się napędzającą siłą życie człowieka. Jesteśmy przeciwni tym wartościom! Mają bowiem one charakter bardziej zawężający niż rozszerzający ludzką świadomość i doświadczenie.
3. Wspieramy działania, które pomagają w ograniczeniu niebezpieczeństwa spożywania i nadużywania substancji uzależniających. Promujemy wolny od alkoholu i innych uzależnień styl życia i relacji. Szczególnie wspieramy działania prowadzące do zaspokojenia wewnętrznej pustki człowieka. Wspieramy wszelką działalność zmierzającą do podtrzymywania więzi rodzinnych, gdyż rodzinę uważamy za kluczową część zdrowego społeczeństwa. Dzieci powinny słyszeć naukę o zapobieganiu uzależnieniom już od najwcześniejszych lat.
4. Popieramy wszelkie legalne wysiłki podejmowane w celu przywracania sprawiedliwości i likwidowania kryminalnych, politycznych i handlowych grup, które czerpią zyski ze wzrastającego nadużywania wszelkich substancji szkodliwych, włączając w to alkohol i nikotynę. Stwierdzamy, że surowe karanie osób uzależnionych nie jest odpowiedzią. akcentujemy zatem leczenie i rehabilitację osób wchodzących w konflikt z prawem przez sądy i struktury socjalne naszego kraju.
5. Sprzeciwiamy się legalizacji wszelkiej procedury prawnej, która opowiada się za tym, ze nadużywanie substancji szkodliwych może być fizycznie, psychicznie i społecznie aprobowane.
III. LECZENIE CAŁEJ OSOBY
1. Nie zgadzamy się ze stwierdzeniem, że każdy program rehabilitacyjny musi być uniwersalny. Program powinien być oceniany nie z perspektywy, czy jest chrześcijański czy nie, ale według efektywności i jakości dostarczanych usług. Wsparcie finansowe nie powinno więc zależeć od tego jaki program rehabilitacyjny klient wybiera. Zwracamy też uwagę na częste ignorowanie alternatywnych chrześcijańskich, ale niekatolickich programów pomocy ludziom uzależnionym.
2. Zachęcamy do bardziej efektywnych programów, które zajmują się sprawą uzależnień w pełnej miłości atmosferze, gdzie uzależnieni są szanowani i zachęcani do osobistej odpowiedzialności. 3. Wierzymy, że prawdziwa nadzieja dla osób uzależnionych jest w Bogu a nie w ludzkiej mądrości.
4. Modlimy się o pokornego i pełnego miłości ducha dla wszystkich zaangażowanych w tę pracę. Chcemy uniknąć dogmatycznej arogancji, która pomniejszałaby naszą efektywność, dlatego przyznajemy, że zarówno aspekty biologiczne, fizyczne, socjalne jak i duchowe muszą być włączone w efektywne leczenie.
5. Uznajemy wartość i wspieramy wiele niechrześcijańskich grup i organizacji socjalnych. Zachęcamy chrześcijańskie społeczności do współpracy z działającymi już organizacjami.
6. Twierdzimy, że prawdziwe zrozumienie osiągnięć naukowych nie znajduje się w konflikcie z prawidłową i uczciwą interpretacją prawd biblijnych. Odnosi się to także do zrozumienia problemu uzależnień.
7. Wierzymy, ze niniejsza deklaracja jest nie tylko sygnałem obecności ewangelikalnych chrześcijan w pracy z ludźmi uzależnionymi w Polsce. Chcemy, by stała się również wezwaniem do partnerskiego traktowania wszystkich organizacji zaangażowanych w rozwiązywanie problemu alkoholizmu i innych uzależnień w naszym kraju.
2. Zachęcamy do bardziej efektywnych programów, które zajmują się sprawą uzależnień w pełnej miłości atmosferze, gdzie uzależnieni są szanowani i zachęcani do osobistej odpowiedzialności. 3. Wierzymy, że prawdziwa nadzieja dla osób uzależnionych jest w Bogu a nie w ludzkiej mądrości.
4. Modlimy się o pokornego i pełnego miłości ducha dla wszystkich zaangażowanych w tę pracę. Chcemy uniknąć dogmatycznej arogancji, która pomniejszałaby naszą efektywność, dlatego przyznajemy, że zarówno aspekty biologiczne, fizyczne, socjalne jak i duchowe muszą być włączone w efektywne leczenie.
5. Uznajemy wartość i wspieramy wiele niechrześcijańskich grup i organizacji socjalnych. Zachęcamy chrześcijańskie społeczności do współpracy z działającymi już organizacjami.
6. Twierdzimy, że prawdziwe zrozumienie osiągnięć naukowych nie znajduje się w konflikcie z prawidłową i uczciwą interpretacją prawd biblijnych. Odnosi się to także do zrozumienia problemu uzależnień.
7. Wierzymy, ze niniejsza deklaracja jest nie tylko sygnałem obecności ewangelikalnych chrześcijan w pracy z ludźmi uzależnionymi w Polsce. Chcemy, by stała się również wezwaniem do partnerskiego traktowania wszystkich organizacji zaangażowanych w rozwiązywanie problemu alkoholizmu i innych uzależnień w naszym kraju.
